X
تبلیغات
رایتل

کافه رگبار

اهل طهرانم . روزگارم بد نیست . . .

دوستان قدیمی من


پنج ماه آزگار بود که به فیس بوک سر نزده بودم و هیچ هم کمبودش رو حس نکرده بودم . یاد اون زمان بخیر ( سال 88) که تازه با فیس بوک آشنا شده بودیم و چقدر ذوق می کردیم که چند تا دیتای اولیه از گذشته مون بهش می دیم و یه عالمه دوست و رفیق قدیمی رو برامون پیدا میکنه . اون موقع فیلتر هم نبود فیس بوک بنده خدا . اون موقع و بعدترش فیس بوک تو شبکه های اجتماعی حرف اول و اخر رو می زد ولی وقتی این تلفنای هوشمند همه گیر شد و وایبر و واتساپ و بعدش سردمدار همه اش تلگرام اومد ، خب دیگه چه کاری بود فیس بوک رفتن وقتی می تونی با دو حرکت انگشت همون کارا رو بکنی ؟!

هنوز می بینم کسایی رو که فیس بوک رو ول نکردن و هر پستی تو کانال تلگرامی یا صفحه اینستاگرامیشون می ذارن این جا هم کپی می کنن . شاید نمی تونن ازش دل بکنن و شاید هم کسایی که فیس بوک رو می خونن اون جا ها نمی رن .
جا داره این جا یادی هم بکنیم از مرحوم وبلاگ که ماها رو آورد و چسبوند به دهکده جهانی و معنی آنلاین بودن رو یادمون داد و اگه بخوام منصف باشم هنوز هیچ کدوم از شبکه های اجتماعی نمی تونن به دقت و فراگیری یه وبلاگ باشند .

تاریخ ارسال: چهارشنبه 12 آبان‌ماه سال 1395 ساعت 09:56 | نویسنده: علی بیتاژیان | چاپ مطلب
نظرات (4)
پنج‌شنبه 13 آبان‌ماه سال 1395 11:24
سهیل
امتیاز: 1 0
لینک نظر
وبلاگ نوشتن ورا این هاست.
برای من وبلاگ تمام نشده
پاسخ:
کاملا موافقم
شنبه 15 آبان‌ماه سال 1395 12:13
احمد
امتیاز: 1 0
لینک نظر
سلام
ما که هر روز چکتون میکنین چه بیاین چه نیاین
شنبه 15 آبان‌ماه سال 1395 21:21
نیره
امتیاز: 1 0
لینک نظر
هیچوقت عضو فیسبوک نبودم. ضمنا فکر می کنم پیدا کردن دوستان قدیمی خیلی وقتها چیز جالبی نیست. چون گذر زمان آدمها رو عوض می کنه. کسی که بیست سال پیش دوست ما بوده لزوما الان دوستمون نیست. یه هیجان اولیه ای ایجاد میشه برای سردرآوردن از کار همدیگه و بعد از بین میره.
سه‌شنبه 18 آبان‌ماه سال 1395 09:29
پگاه
امتیاز: 0 0
لینک نظر
منم وبلاگم رو بیشتر دوست دارم
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد